Distribution of hope
Translated By:
Aminullah “Adel”
aminwardak@gmail.com

It is said that because of a deadly sickness two patients in a hospital, were passing their nights and days. They were suffering from the same sickness. One of them was allowed to sit up just for an hour on his bed; on the other hand, he was lucky enough because his bed was closed to the only window in the room through which he could see out side. The second patient was unable to sit straight on his bed even for a moment, so he was lying on his bed just looking a part of the ceiling upon his head. Although they could not see each other, they always had tough discussions and friendly talks. By passage of time, such friendly and continuous discussions made them closed friends. They were lying down on their beds talking lovely and friendly about their pasts; childhood, young hood and their families. Thus, they recalled their past stories, events and whatever they had seen, hared and experienced.

Every evening, the first patient used to sit straight on his bed and look outside through the only window whose luck had bestowed him. He was looking at anything which was visible in the yard’s vicinity.
The second patient who was counting the moments was also eagerly waiting for the evening to come; he was impatiently wondering when he would approach the auspicious moments of the evening when whose friend would talk with him about outside… Those hours used to animate his sprit and grant him the desire and hope for life. He was fully enjoying his friend’s talks about anything that happened outside the room.

Having talks about outside was really exciting for the second patient; according to the words of the sitting person, there was a wide nice-looking garden that had different kinds of colorful trees, and was filled with flowers and good-looking grasses, a beautiful river was flowing across the garden; boats were moving here and there, children were playing; some of them were playing inside water pushing and pulling each other and making noises, and their voice drew people’s attention. There was a person photographing the children and playing with them. Some groups of pretty women were walking in the pavements inside the garden; some holding their babies and some holding hands of their husbands and friends, were walking should by shoulder. Their laughter could give life to death people if they could hear them! There were some groups of young people sitting under the cool shadow of trees…the blue sky was boasting itself for it was covering the universe and protecting them from the hot sun.
In this way, the patients were busy sharing feelings; one of them was illustrating every thing and the second one was listing to him. Infect, the words could anoint the second patient and govern his heart, the words were gradually reviving the dimmed wishes and hopes of the second person and he was extremely enjoying hearing words about nature and its beauty….

One day, the sitting friend began talking about a parade, he was expressing how the soldiers had been exhibiting their power to people, even tough the second one was unable to see the scene and hear the sound of the national anthem, but he was mentally feeling and perceiving the event to the depth of his heart and enjoying it very well.
Many days and weeks passed and both patients felt comfortable with each other. One day as usual a nurse came into their room, she checked the first patient and saw that the patient who was closed to window, had died, his passion had flown and he had left this world, but his friend had not known this until he heard the nurse’s voice talking on the telephone to the director of the hospital and informing him of the death person and asking him for direction. Understanding this, he really felt shocked and felt upset!!

When he found a suitable opportunity, he asked the nurse to shift him to his friend’s bed and she accepted his request. On his friend’s bed, he was waiting for the evening. He cried too much when he remembered previous evenings with his closed friend. Although he attempted to sit up on his bed to see what was happing outside and celebrate passed evenings, he could not do so. He reclined on the wall, and turned his face around to the window so as to see what was happening outside!

He saw nothing, he looked again, closed and opened his eyes many times, but nothing appeared to him! He just saw the hospital’s wall and the window which was open toward the hospital’s yard!! He was surprised about what he was seeing, he was wondering where the garden was! Where was the river and where was the dynamic life which was there before?!? He called the nurse and asked her if there was any garden or river, she said that there was nothing without wall. This was the same window through which his friend was looking outside, but now he could see nothing outside! The nurse asked about the reason of the patient’s surprise and he uttered the story of his friend. Hearing the story, the nurse became astonished and was wondering that even though the first patient had been blind, he could not even see the window, how and why had he told such words for his friend?!
“The End”

Distribution d'espoir
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Distribution d'espoir
traduite par :
Aminullah « Adel »
aminwardak@gmail.com

on lui dit qu'en raison des patients mortels d'une maladie deux dans un hôpital, passaient leurs nuits et jours. Ils souffraient de la même maladie. On a permis à l'un d'entre eux de se reposer vers le haut juste pendant une heure sur son lit ; d'une part, il était assez chanceux parce que son lit a été fermé à la seule fenêtre dans la chambre par laquelle il pourrait voir dehors le côté. Le deuxième patient ne pouvait pas reposer tout droit son lit même pendant un moment, ainsi il se trouvait sur son lit regardant juste une partie du plafond sur sa tête. Bien qu'ils ne pourraient pas se voir, ils ont toujours eu des discussions dures et des entretiens amicaux. Par le passage du temps, de telles discussions amicales et continues les ont faits ont fermé des amis. Ils se trouvaient vers le bas sur leur parler de lits beau et amical au sujet de leurs pasts ; enfance, jeune capot et leurs familles. Ainsi, ils ont rappelé leurs histoires passées, événements et celui qu'ils avaient vu, hared et a éprouvé.

Chaque soirée, le premier patient utilisé pour reposer tout droit son lit et pour regarder dehors par la seule fenêtre dont la chance l'avait accordé. Il regardait n'importe quoi qui était évident à proximité du yard.
Le deuxième patient qui comptait les moments attendait également ardemment la soirée pour venir ; il se demandait impatiemment quand il approcherait les moments propices de la soirée où à qui ami parlerait avec lui au sujet de l'extérieur… Ces heures pour animer son sprit et lui accordaient le désir et l'espoir pendant la vie. Il appréciait entièrement son ami parle de tout ce qui s'est produit en dehors de la salle.

Avoir parle de l'extérieur était vraiment passionnant pour le deuxième patient ; selon les mots de la personne s'asseyante, il y avait un jardin gentil-regardant large qui a eu différents genres d'arbres colorés, et a été rempli de fleurs et les herbes belles, un beau fleuve coulaient à travers le jardin ; les bateaux se déplaçaient ici et là, les enfants jouaient ; certains d'entre eux jouaient l'eau intérieure poussant et se tirant et faisant des bruits, et leur voix a dessiné l'attention des personnes. Il y avait une personne photographiant les enfants et jouant avec eux. Quelques groupes de jolies femmes marchaient dans les trottoirs à l'intérieur du jardin ; une certaine possession leurs bébés et quelques mains se tenantes de leurs maris et amis, marchaient devrait par l'épaule. Leur rire pourrait donner la vie aux personnes de la mort si elles pourraient les entendre ! Il y avait quelques groupes de jeunes s'asseyant sous l'ombre fraîche des arbres… que le ciel bleu se revendiquait pour elle couvrait l'univers et les protégeait contre le soleil chaud.
De cette façon, les patients étaient occupés à des sentiments partager ; l'un d'entre eux illustrait chaque chose et le second énumérait à lui. Infectez, les mots pourraient oindre le deuxième patient et régir son coeur, les mots rétablissaient graduellement les souhaits obscurcis et les espoirs de la deuxièmes personne et lui appréciaient extrêmement des mots d'audition au sujet de nature et de sa beauté….

Pendant un jour, l'ami s'asseyant a commencé à parler d'un défilé, il exprimait comment les soldats avaient exhibé leur puissance de peuple, même dur le second ne pouvait pas voir la scène et entendre le bruit du hymne national, mais il était mentalement sentant et percevant l'événement à la profondeur de son coeur et l'appréciant très bien.
Beaucoup de jours et semaines passés et les deux patients se sont sentis confortables les uns avec les autres. Pendant un jour comme d'habitude une infirmière a hérité leur pièce, elle a vérifié le premier patient et a vu que le patient qui a été fermé à la fenêtre, était mort, sa passion avait volé et il avait laissé ce monde, mais son ami n'avait pas su ceci jusqu'à ce qu'il ait entendu la voix de l'infirmière parlant au téléphone au directeur de l'hôpital et l'informant de la personne de la mort et lui demandant la direction. Arrangement ceci, il s'est vraiment senti renversement choqué et de feutre ! !

Quand il a trouvé une occasion appropriée, il a demandé à l'infirmière de le décaler au lit de son ami et elle a accepté sa demande. Sur le lit de son ami, il attendait la soirée. Il a pleuré trop quand il s'est rappelé des soirées précédentes avec son ami fermé. Bien qu'il ait essayé de s'asseoir vers le haut sur son lit pour voir que ce qui happing dehors et célébrer a passé des soirées, il ne pourrait pas faire ainsi. Il a reposé sur le mur, et a tourné son visage autour à la fenêtre afin de voir ce qui se produisait dehors !

Il n'a vu rien, il a regardé encore, fermé et ouvert sien observe beaucoup de fois, mais rien n'est apparu à lui ! Il a juste vu le mur et la fenêtre de l'hôpital qui était ouverte vers la cour de l'hôpital ! ! Il a été étonné au sujet de ce qu'il voyait, il se demandait où le jardin était ! Où était le fleuve et où était-elle la vie dynamique qui était là avant ? ! ? Il a appelé l'infirmière et lui a demandé s'il y avait n'importe quel jardin ou fleuve, elle a dit qu'il n'y avait rien sans mur. C'était la même fenêtre par laquelle son ami regardait dehors, mais maintenant il pourrait ne voir rien dehors ! L'infirmière s'est enquise de la raison de la surprise du patient et il a poussé l'histoire de son ami. Entendant l'histoire, l'infirmière est devenue étonnée et se demandait cela quoique le premier patient ait été aveugle, il ne pourrait pas même voir la fenêtre, comment et pourquoi eu il a dit de tels mots pour son ami ? !
« L'extrémité »

Distribución de la esperanza
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Distribución de la esperanza
traducida cerca:
Aminullah “Adel”
aminwardak@gmail.com

se dice que debido a pacientes mortales de una enfermedad dos en un hospital, pasaban sus noches y días. Sufrían de la misma enfermedad. Uno de ellos fue permitido incorporarse apenas por una hora en su cama; por otra parte, él era bastante afortunado porque su cama fue cerrada a la única ventana en el cuarto a través de el cual él podría ver hacia fuera el lado. El segundo paciente no podía sentar derecho su cama incluso por un momento, así que él mentía en su cama apenas que miraba una parte del techo sobre su cabeza. Aunque no podrían verse, tenían siempre discusiones resistentes y negociaciones amistosas. Por el paso del tiempo, tales discusiones amistosas y continuas los hicieron cerraron a amigos. Mentían abajo en su hablar de las camas encantador y amistoso sobre sus pasts; niñez, capilla joven y sus familias. Así, recordaron sus últimas historias, acontecimientos y lo que habían visto, hared y experimentó.

Cada tarde, el primer paciente usado para sentar derecho su cama y para mirar afuera a través de la única ventana que suerte lo había concedido. Él miraba cualquier cosa que era visible en la vecindad de la yarda.
El segundo paciente que contaba los momentos también esperaba con impaciencia la tarde para venir; él se preguntaba impacientemente cuando él acercaría a los momentos propicios de la tarde en que de quién amigo hablaría con él sobre exterior… Esas horas animar su sprit y le concedían el deseo y la esperanza de la vida. Él gozaba completamente de su amigo habla cualquier cosa que sucedió fuera del cuarto.

El tener habla del exterior era realmente emocionante para el segundo paciente; según las palabras de la persona que se sienta, había un jardín agradable-que miraba ancho que tenía diversas clases de árboles coloridos, y fue llenado de las flores y las hierbas apuestas, un río hermoso fluían a través del jardín; los barcos se movían aquí y allí, los niños jugaban; algunos de ellos jugaban el agua interior que empujaba y que se tiraba y que hacía ruidos, y su voz dibujó la atención de la gente. Había una persona que fotografiaba a los niños y que jugaba con ellos. Algunos grupos de mujeres bonitas caminaban en los pavimentos dentro del jardín; una cierta tenencia sus bebés y algunas manos que sostenían de sus maridos y amigos, caminaba debe por el hombro. ¡Su risa podría dar vida a la gente de la muerte si ella podría oírla! Había algunos grupos de gente joven que se sentaba debajo de la sombra fresca de árboles… que el cielo azul se jactaba para ella cubría el universo y los protegía contra el sol caliente.
De esta manera, los pacientes estaban ocupados sensaciones el compartir; uno de ellos ilustraba cada cosa y segunda enumeraba a él. Infecte, las palabras podrían untar al segundo paciente y gobernar su corazón, las palabras restablecían gradualmente los deseos amortiguados y las esperanzas del segunda persona y él gozaban extremadamente de palabras de la audiencia sobre la naturaleza y su belleza….

Un día, el amigo que se sentaba comenzó a hablar de un desfile, él expresaba cómo los soldados habían estado exhibiendo su energía de poblar, incluso resistente segunda no podía ver la escena y oír el sonido del himno nacional, pero él era mentalmente de sensación y que percibía del acontecimiento a la profundidad de su corazón y gozando de él muy bien.
Muchos días y semanas pasados y ambos pacientes se sentían cómodos con uno a. Un día como de costumbre una enfermera entró en su sitio, ella comprobó a primer paciente y vio que el paciente que fue cerrado a la ventana, hubiera muerto, su pasión había volado y él había dejado este mundo, pero su amigo no había sabido esto hasta que él oyó la voz de la enfermera que hablaba en el teléfono con el director del hospital y que le informaba la persona de la muerte y que le pedía la dirección. ¡Entendiendo esto, él realmente se sentía trastorno dado una sacudida eléctrica y del fieltro!!

Cuando él encontró una oportunidad conveniente, él pidió que la enfermera lo cambiara de puesto a la cama de su amigo y ella aceptó su petición. En la cama de su amigo, él esperaba la tarde. Él gritó demasiado cuando él recordó tardes anteriores con su amigo cerrado. Aunque él procuró incorporarse en su cama para ver que qué happing afuera y celebrar pasó tardes, él no podría hacer tan. ¡Él descansó en la pared, y dio vuelta a su cara alrededor a la ventana para ver qué sucedía afuera!

¡Él no vio nada, él miraba otra vez, cerrado y abierto el suyo eyes muchas veces, pero nada apareció a él! ¡Él acaba de ver la ventana del hospital la pared y que estaba abierta hacia la yarda del hospital!! ¡Él fue sorprendido sobre lo que él veía, él se preguntaba donde estaba el jardín! ¿Dónde estaba el río y dónde era la vida dinámica que estaba allí antes?!? Él llamó a enfermera y le preguntó si había cualquier jardín o río, ella dijo que no había nada sin la pared. ¡Ésta era la misma ventana a través de la cual su amigo miraba afuera, pero ahora él no podría ver nada afuera! La enfermera preguntó por la razón de la sorpresa del paciente y él pronunció la historia de su amigo. ¡Oyendo la historia, la enfermera se asombró y se preguntaba que aun cuando el primer paciente había estado oculto, él no podría incluso ver la ventana, cómo y porqué estaba tenido él dijo tales palabras para su amigo?!
“El extremo”

Distribuzione di speranza
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Distribuzione di speranza
tradotta vicino:
Aminullah “Adel„
aminwardak@gmail.com

si dice che a causa dei pazienti mortali di malattia due in un ospedale, stavano passando le loro notti e giorni. Stavano soffrendo dalla stessa malattia. Uno di loro è stato permesso sedersi in su appena per un'ora sulla sua base; d'altra parte, era abbastanza fortunato perché la sua base era chiusa all'unica finestra nella stanza attraverso cui potrebbe vedere fuori il lato. Il secondo paziente non poteva sedere diritto la sua base anche per un momento, in modo da stava trovando sulla sua base che osserva appena una parte del soffitto sulla sua testa. Anche se non potrebbero vedersi, hanno avuti sempre le discussioni dure e colloqui amichevoli. Dal passaggio di tempo, tali discussioni amichevoli e continue hanno reso loro gli amici chiusi. Stavano trovando giù sulla loro comunicazione delle basi bella ed amichevole circa i loro pasts; infanzia, cappuccio giovane e le loro famiglie. Quindi, hanno ricordato le loro storia passate, eventi e qualunque avevano visto, hared e sperimentato.

Ogni sera, il primo paziente usato per sedere diritto la sua base e per osservare all'esterno attraverso l'unica finestra di cui la fortuna conced lui. Stava guardando qualche cosa che fosse visibile nelle vicinanze dell'iarda.
Il secondo paziente che stava contando i momenti inoltre stava aspettando ardentemente la sera per venire; stava domandando impazientemente quando si avvicinerebbe ai momenti auspicious della sera in cui di chi amico comunicherebbe con lui circa la parte esterna… Quelle ore hanno usato animare il suo sprit ed assegnargli il desiderio e la speranza per vita. Completamente stava godendo il suo amico parla di qualche cosa che accadesse fuori della stanza.

Avere parla della parte esterna era realmente emozionante per il secondo paziente; secondo le parole della persona di seduta, ci era un giardino piacevole-osservante largo che ha avuto generi differenti di alberi colorful ed è stato riempito di fiori e le erbe good-looking, un fiume bello stavano fluendo attraverso il giardino; le barche stavano muovendo qui e là, i bambini stavano giocando; alcuni di loro stavano giocando l'acqua interna che spinge e che si tira e che fa i rumori e la loro voce ha disegnato l'attenzione della gente. Ci era una persona che fotografa i bambini e che gioca con loro. Alcuni gruppi delle donne graziose stavano camminando nei marciapiedi all'interno del giardino; una certa tenuta i loro bambini ed alcune mani della tenuta dei loro mariti ed amici, stava camminando dovrebbe dalla spalla. Il loro laughter potrebbe dare la vita alla gente di morte se potessero sentirle! Ci erano alcuni gruppi dei giovani che si siedono sotto l'ombra fredda degli alberi… che il cielo blu stava vantando per esso stava coprendo l'universo e stava proteggendoli dal sole caldo.
In questo modo, i pazienti erano occupati sensibilità ripartirsi; uno di loro stava illustrando ogni cosa e quella seconda stava elencando a lui. Infetti, le parole potrebbero anoint il secondo paziente e governare il suo cuore, le parole stavano facendo rivivere gradualmente i desideri oscurati e le speranze della del secondi persona e lui estremamente stavano godendo le parole di udienza circa la natura e la relativa bellezza….

Un giorno, l'amico di seduta ha cominciato a parlare di una parata, stava esprimendo come i soldati stavano esibendo la loro alimentazione popolare, persino duro quella seconda non poteva vedere la scena e sentire il suono del anthem nazionale, ma era mentalmente ritenente e percepente l'evento alla profondità del suo cuore e godendolo molto bene.
Molte giorni e settimane passati ed entrambi i pazienti hanno ritenuto comodi con a vicenda. Un giorno come di consueto un'infermiera ha entrato nella loro stanza, ha controllato il primo paziente ed ha visto che il paziente che era chiuso alla finestra, fosse morto, la sua passione aveva volato ed aveva lasciato questo mondo, ma il suo amico non aveva conosciuto questo fino a che non sentisse la voce dell'infermiera che comunica sul telefono con direttore dell'ospedale e che lo informa della persona di morte e gli che chiede il senso. Capendo questo, realmente ha ritenuto upset del feltro e scosso!!

Quando ha trovato un'occasione adatta, ha chiesto all'infermiera di spostarlo alla base del suo amico ed ha accettato la sua richiesta. Sulla base del suo amico, stava aspettando la sera. Ha gridato troppo quando si è ricordato delle sere precedenti con il suo amico chiuso. Anche se ha tentato di sedersi in su sulla sua base per vedere che che cosa happing all'esterno e celebrare ha passato le sere, non potrebbe fare così. Si è adagiato sulla parete ed ha girato la sua faccia intorno verso la finestra in modo da vedere che cosa stava accadendo all'esterno!

Non ha visto niente, ha osservato ancora, chiuso ed aperto suo eyes molte volte, ma niente è comparso a lui! Ha visto appena la parete e la finestra dell'ospedale che era aperta verso l'iarda dell'ospedale!! È stato sorprendo circa che cosa stava vedendo, lui stava domandando dove il giardino era! Dove era il fiume e dove era la vita dinamica che era prima là?!? Ha denominato l'infermiera e gli ha chiesto se ci fosse qualunque giardino o fiume, lei ha detto che ci fosse niente senza parete. Ciò era la stessa finestra attraverso cui il suo amico stava osservando all'esterno, ma ora potrebbe non vedere niente all'esterno! L'infermiera ha chiesto notizie sul motivo della sorpresa del paziente ed uttered la storia del suo amico. Sentendo la storia, l'infermiera è stato stupita e stava domandando quella anche se il primo paziente era stato cieco, lui non potrebbe neppure vedere la finestra, come e perchè avuto ha detto a tali parole per il suo amico?!
“L'estremità„

Verteilung der Hoffnung
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Verteilung der Hoffnung
vorbei übersetzt:
Aminullah „Adel“
aminwardak@gmail.com

wird es gesagt, daß wegen Patienten einer der tödlichen Krankheit zwei in einem Krankenhaus, ihre Nächte und Tage führten. Sie litten unter der gleichen Krankheit. Eins von ihnen wurde gerade eine Stunde lang auf seinem Bett oben sitzen lassen; einerseits war er genug glücklich, weil sein Bett zum einzigen Fenster im Raum geschlossen wurde, durch den er Seite heraus sehen könnte. Der zweite Patient war nicht imstande, auf seinem Bett sogar während eines Momentes gerade zu sitzen, also lag er auf seinem Bett, das gerade ein Teil der Decke nach seinem Kopf schaut. Obgleich sie nicht sich sehen konnten, sie hatten immer haltbare Diskussionen und freundliche Gespräche. Durch Durchgang der Zeit, bildeten solche freundliche und ununterbrochene Diskussionen sie schlossen Freunde. Sie lagen unten auf ihrer Bettunterhaltung, die über ihre pasts reizend und freundlich ist; Kindheit, junge Haube und ihre Familien. So riefen sie ihre letzten Geschichten, Fälle zurück und was auch immer sie gesehen hatten, hared und erfuhr.

Jeder Abend, der erste Patient verwendet, um auf seinem Bett gerade zu sitzen und durch das einzige Fenster draußen zu schauen dessen Glück ihn geschenkt hatte. Er betrachtete alles, das in der Nähe des Yard sichtbar war.
Der zweite Patient, der die Momente zählte, auch wartete begeistert, daß der Abend kommt; er wunderte ungeduldig, sich als er sich den auspicious Momenten des Abends nähern würde, als, wer Freund würde sprechen mit ihm über Außenseite… Jene Stunden verwendeten, sein sprit zu beleben und ihm den Wunsch und die Hoffnung für das Leben zu bewilligen. Er genoß völlig seines Freunds spricht über alles, das außerhalb des Raumes geschah.

Haben spricht über Außenseite war wirklich aufregend für den zweiten Patienten; entsprechend den Wörtern der sitzenden Person, gab es einen breiten nett-schauenden Garten, der unterschiedliche Arten der bunten Bäume hatte, und wurde mit Blumen gefüllt und good-looking Gräser, ein schöner Fluß flossen über den Garten; Boote bewogen hier und dort, spielten Kinder; einige von ihnen spielten das innere Wasser, das Geräusche drückt und sich zieht und bildet, und ihre Stimme zeichnete Aufmerksamkeit der Leute. Es gab eine Person, welche die Kinder fotografiert und mit ihnen spielt. Einige Gruppen der hübschen Frauen gingen in die Plasterungen innerhalb des Gartens; irgendeine Holding ihre Babys und einige haltene Hände ihrer Ehemänner und Freunde, gingen sollte durch Schulter. Ihr Gelächter könnte das Leben geben den Todesleuten, wenn sie sie hören konnten! Es gab einige Gruppen der jungen Leute, die unter dem kühlen Schatten der Bäume sitzen,…, das der blaue Himmel für ihn bedeckte das Universum und schützte sie vor der heißen Sonne sich rühmte.
Auf diese Art waren die Patienten bemüht zu teilen Gefühle; eins von ihnen veranschaulichte jede Sache und zweite verzeichnete zu ihm. Stecken Sie an, konnten die Wörter anoint den zweiten Patienten und sein Herz regeln, belebten die Wörter stufenweise die verdunkelten Wünsche wieder und Hoffnungen der zweiten Person und er genossen extrem Hörfähigkeit Wörter über Natur und seine Schönheit….

Ein Tag, fing der sitzende Freund an, über eine Parade zu sprechen, drückte er, wie die Soldaten ihre Energie ausgestellt hatten Völker aus, sogar haltbar zweite war nicht imstande, die Szene zu sehen und den Ton der nationalen Hymne zu hören, aber er war geistlich, wahrnehmend glaubend und dem Fall zur Tiefe seines Herzens und es sehr gut genießend.
Viele Tage und Wochen geführt und beide Patienten fühlten mit einander bequem. Ein Tag als übliches erbte eine Krankenschwester ihren Raum, überprüfte sie den ersten Patienten und sah, daß der Patient, der zum Fenster geschlossen wurde, gestorben war, seine Neigung war geflogen und er hatte diese Welt gelassen, aber sein Freund hatte nicht dieses gewußt, bis er die Stimme der Krankenschwester sprechend am Telefon mit dem Direktor des Krankenhauses und ihn über die Todesperson informierend und ihn um Richtung bitten hörte. Dieses verstehend, fühlte er wirklich entsetztes und Filzumkippen!!

Als er eine verwendbare Gelegenheit fand, bat er die Krankenschwester, ihn auf Bett seines Freunds zu verschieben und sie nahm seinen Antrag an. Auf Bett seines Freunds wartete er den Abend. Er schrie zuviel, als er an vorhergehende Abende mit seinem geschlossenen Freund sich erinnerte. Obgleich er versuchte, auf seinem Bett oben zu sitzen, um zu sehen, daß was sich draußen und zu feiern ereignete, führten Abende, könnte er nicht so tun. Er stützte auf die Wand und drehte sein Gesicht herum zum Fenster, um zu sehen, was draußen geschah!

Er sah nichts, schaute er wieder, geschlossen und geöffnet seinem mustert viele Male, aber nichts erschien zu ihm! Er sah gerade des die Wand und das Fenster Krankenhauses, das in Richtung zum Yard des Krankenhauses! geöffnet war! Er war über was er sah, er sich wunderte überrascht, wo der Garten war! Wo war der Fluß und wo war das dynamische Leben, das dort vorher?! war? Er rief die Krankenschwester an und fragte sie, wenn es irgendeinen Garten oder Fluß gab, sie sagte, daß es nichts ohne Wand gab. Dieses war das gleiche Fenster, durch das sein Freund draußen schaute, aber jetzt könnte er nichts draußen sehen! Die Krankenschwester fragte nach dem Grund der überraschung des Patienten und er äußerte die Geschichte seines Freunds. Die Geschichte hörend, wurde die Krankenschwester erstaunt und wunderte sich die, obwohl der erste Patient blind gewesen war, er könnte nicht das Fenster sogar sehen, wie und warum gehabt er solche Wörter für seinen Freund? erklärte!
„Das Ende“

Distribuição da esperança
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Distribuição da esperança
traduzida perto:
Aminullah “Adel”
aminwardak@gmail.com

diz-se que por causa dos pacientes mortais de uma doença dois em um hospital, passavam seus noites e dias. Estavam sofrendo da mesma doença. Um deles foi permitido sentar-se acima apenas por uma hora em sua cama; na uma mão, era afortunado bastante porque sua cama foi fechada à única janela no quarto através de que poderia ver para fora o lado. O segundo paciente era incapaz de sentar-se em linha reta em sua cama mesmo por um momento, assim que estava encontrando-se em sua cama que olha apenas uma parte do teto em cima de sua cabeça. Embora não poderiam se ver, tiveram sempre discussões resistentes e conversas amigáveis. Pela passagem do tempo, tais discussões amigáveis e contínuas fizeram-nos fecharam amigos. Estavam encontrando-se para baixo em seu falar das camas encantador e amigável sobre seus pasts; infância, capa nova e suas famílias. Assim, recordaram suas histórias passadas, eventos e o que quer que tinham visto, hared e experimentou.

Cada noite, primeiro paciente usado sentar-se em linha reta em sua cama e olhar fora através da única janela cuja a sorte bestowed o. Olhava qualquer coisa que era visível na vizinhança da jarda.
O segundo paciente que contava os momentos também esperava ansiosamente a noite para vir; queria saber impatiently quando aproximaria os momentos auspicious da noite em que de quem amigo falaria com ele sobre a parte externa… Aquelas horas usaram-se animate seu sprit e conceder-lhe o desejo e a esperança para a vida. Apreciava inteiramente conversas do seu amigo sobre qualquer coisa que aconteceu fora do quarto.

Ter conversas sobre a parte externa era realmente emocionante para o segundo paciente; de acordo com as palavras da pessoa sentando-se, havia um jardim agradável-olhando largo que tivesse tipos diferentes de árvores coloridas, e foi enchido com as flores e as gramas bem parecidas, um rio bonito estavam fluindo através do jardim; os barcos estavam movendo-se aqui e lá, as crianças estavam jogando; alguns deles jogavam a água interna que empurra e que puxa-se e que faz ruídos, e sua voz extraiu a atenção do pessoa. Havia uma pessoa que fotografa as crianças e que joga com elas. Alguns grupos de mulheres bonitas estavam nos pavimentos dentro do jardim; alguma terra arrendada seus bebês e algumas mãos prendendo de seus maridos e amigos, estava andando deve pelo ombro. Seu laughter poderia dar a vida aos povos da morte se poderiam os ouvir! Havia alguns grupos dos povos novos que sentam-se sob a sombra fresca das árvores… que o céu azul boasting para ela cobria o universo e as protegia do sol quente.
Nesta maneira, os pacientes eram ocupados sentimentos compartilhar; um deles ilustrava cada coisa e segunda estava alistando-lhe. Infect, as palavras poderiam anoint o segundo paciente e governar seu coração, as palavras reviving gradualmente os desejos escurecidos e as esperanças da do segundos pessoa e ele apreciavam extremamente palavras do hearing sobre a natureza e a sua beleza….

Um dia, o amigo sentando-se começou a falar sobre uma parada, expressava como os soldados têm exibido seu poder povoar, mesmo resistente segundo era incapaz de ver a cena e de ouvir o som do anthem nacional, mas era mentalmente de sentimento e percebendo o evento à profundidade de seu coração e apreciando o muito bem.
Muitas dias e semanas passados e ambos os pacientes sentiram confortáveis um com o otro. Um dia como usual uma enfermeira veio em seu quarto, verificou o primeiro paciente e viu que o paciente que foi fechado à janela, tinha morrido, sua paixão tinha voado e tinha deixado este mundo, mas seu amigo não soube este até que ouviu a voz da enfermeira que fala no telefone ao diretor do hospital e que informa o da pessoa da morte e que pede lhe sentido. Compreendendo isto, sentiu realmente virada chocado e de feltro!!

Quando encontrou uma oportunidade apropriada, pediu que a enfermeira deslocasse-o à cama do seu amigo e aceitou seu pedido. Na cama do seu amigo, esperava a noite. Gritou demasiado quando recordou noites precedentes com seu amigo closed. Embora tentasse se sentar acima em sua cama para ver que o que happing fora e para comemorar passou noites, não poderia fazer assim. Reclinou na parede, e girou sua cara ao redor para a janela para ver o que estava acontecendo fora!

Não viu nada, olhou outra vez, fechado e aberto his eyes muitas vezes, mas nada apareceu-lhe! Viu apenas a parede e a janela do hospital que estava aberta para a jarda do hospital!! Foi surpreendido sobre o que via, ele queria saber onde o jardim estava! Onde estava o rio e onde era a vida dinâmica que era lá antes?!? Chamou a enfermeira e perguntou-lhe se houvesse qualquer jardim ou rio, ela disse que não havia nada sem parede. Esta era a mesma janela através de que seu amigo estava olhando fora, mas agora poderia não ver nada fora! A enfermeira inquiriu sobre a razão da surpresa do paciente e expressou a história de seu amigo. Ouvindo a história, a enfermeira tornou-se astonished e queria saber aquela mesmo que o primeiro paciente fosse cego, ele não poderia mesmo ver a janela, como e porque tido disse tais palavras para seu amigo?!
“A extremidade”

Fördelning av hopp
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Fördelning av hopp som
By översätts:
Aminullah ”Adel”
aminwardak@gmail.com

sägs det att på grund av en dödlig sjukdom två tålmodig i ett sjukhus, var att passera som var deras på nätterna och dagar. De led från den samma sjukdomen. Ett av dem var tillåtet att sitta upp precis för en timme på hans säng; å ena sidan var han lycklig nog, därför att hans säng stängdes till det enda fönstret i rummet som han kunde se till och med ut sidan. Den tålmodiga understödja var oförmögen att sitta raksträcka på hans säng även för ett ögonblick, så han låg på hans säng som ser precis en del av taket på hans huvud. Även om de inte kunde se varje annan, de hade alltid tuffa diskussioner och vänskapsmatchsamtal. Vid passagen av tid gjorde den sådan vänskapsmatchen och fortlöpande diskussioner dem stängde vänner. De låg besegrar på deras älskvärda sängsamtal och vänskapsmatch om deras förflutnor; barndom, ung huv och deras familjer. Således återkallade de deras förgångna berättelser, händelser, och allt vad de hade sett, hared och erfor.

Varje afton sitter ser det första tålmodiga van vid raksträcka på hans säng och utanför till och med det enda fönstret vars lycka hade skänkt honom. Han såg något som var synlig i gård vicinity.
Den tålmodiga understödja vem räknade ögonblicken, också väntade eagerly aftonen för att komma; han undrade impatiently, då han skulle att närma sig de auspicious ögonblicken av aftonen, då vems vännen skulle samtal med honom om yttersida…, De van vid timmar animerar hans sprit och beviljar honom lusten och hoppet för liv. Han tyckte om fullständigt hans vän samtal om något som händde utanför rummet.

Att ha samtal om yttersida var egentligen spännande för den tålmodiga understödja; enligt uttrycker av sammanträdepersonen, fanns fylldes det en bred trevlig-seende trädgård, som hade olika sorter av färgrika trees, och med blommor, och snygga gräs, en härlig flod flödade över trädgården; fartyg var rörs bitvis, barn lekte; några av dem lekte insida bevattnar driftigt, och dra varje annat och danande stojar, och deras uttrycka drog folkets uppmärksamhet. Det fanns en person som fotograferar barnen och leker med dem. Några grupper av nätt kvinnor gick i trottoarinsidan trädgården; något deras innehav behandla som ett barn, och något innehav räcker av deras makor, och vänner, gick bör by knuffa. Deras laughter kunde ge folk för liv till döds, om de kunde höra dem! Det fanns några grupper av ungdomar som sammanträde under kyla skuggar av trees,… blåttskyen var skrytet sig själv för den täckte universum och skyddade dem från den hoade sunen.
På så sätt var tålmodina upptagna att dela känslor; ett av dem illustrerade varje ting, och understödja en listade till honom. Smitta, uttrycker kunde anoint den tålmodiga understödja och reglera hans hjärta, uttrycker upplivade gradvist de fördunklade wishesna, och hopp av understödjapersonen och honom tyckte om extremt utfrågning uttrycker om naturen och dess skönhet….,

En dag började sammanträdevännen samtal om en ståta, uttryckte han hur soldaterna hade varit deras utställning driver för att bemanna, även var busen understödja en oförmögen att se platsen och att höra det solitt av nationalsången, men han var mentalt känslig och märka händelsen till djupet av hans hjärta och tycka om den mycket väl.
Många dagar och veckor passerade, och båda tålmodig klädde med filt bekvämt med varje annat. En dag som vanligt kom en sjuksköterska in i deras rum, kontrollerade sågar hade hon den första tålmodig och, att den tålmodig vem stängdes till fönstret, hade dött, hans passion flugit, och han hade lämnat denna värld, men hans vän hade inte bekant denna, tills han hörde sjuksköterskan uttrycka samtal på ringa till direktören av sjukhuset och att informera honom av dödpersonen och att fråga honom för riktning. Överenskommelse detta, klädde med filt klädde med filt han egentligen chockat och rubbning!!

När han grundar ett passande tillfälle, frågade han sjuksköterskan att skifta honom till hans vän säng, och hon accepterade hans förfrågan. På hans vän säng väntade han aftonen. Han grät för mycket, då han mindes föregående aftnar med hans stängda vän. Även om han försökte att sitta upp på hans säng för att se att vad happing utanför och att fira, passerade aftnar, kunde han inte göra så. Han reclined på väggen och vände his vänder mot omkring till fönstret för att se vad händde utanför!

Han sågar ingenting, såg han igen, stängt och öppnat his synar många tider, men ingenting visades till honom! Han sågar precis sjukhus vägg och fönster som var öppet in mot sjukhus gård!! Han förvånades om vad han såg, honom undrade var trädgården var! Var var floden, och var var det dynamiska livet som var där för?!? Han kallade sjuksköterskan och frågade henne, om det fanns någon trädgård eller flod, henne sade att det fanns ingenting utan väggen. Detta var det samma fönstret som hans vän såg till och med utanför, men nu kunde han se ingenting utanför! Sjuksköterskan frågade om resonera av tålmodigns överrrakning, och han yttrade berättelsen av hans vän. Utfrågning berättelsen, sjuksköterskan blev förvånad och undrade det, även om den första tålmodig hade varit rullgardinen, honom kunde inte ens se fönstret, hur och, varför ht han berättade sådan uttrycker för hans vän?!
”Avsluta”,

Распределение упования
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Распределение упования
переведенное мимо:
Aminullah «Adel»
aminwardak@gmail.com

сказано что из-за пациентов deadly болезни 2 в стационаре, прошл их ночи и дни. Они терпели от такой же болезни. Одно из их было позволено сидеть вверх как раз на час на его кровати; с другой стороны, он был удачливейш достаточно потому что его кровать была закрына к единственному окну в комнате до которая он смог увидеть вне сторону. Второй пациент был неспособен сидеть straight on его кровать даже на момент, поэтому он лежал на его кровати как раз смотря часть потолка на его головке. Хотя они не смогли увидеть, они всегда имели грубые обсуждения и содружественные беседы. проходом времени, такие содружественные и непрерывные обсуждения сделали их закрыли друзей. Они лежали вниз на их говорить кроватей симпатичный и содружественный о их pasts; детство, молодой клобук и их семьи. Таким образом, они вспомнили их прошлые рассказы, случаи и они увидели, hared и испытал.

Каждый вечер, первый пациент используемый для того чтобы сидеть straight on его кровать и посмотреть снаружи через единственное окно везение которого bestowed он. Он смотрел что-нибыдь было видимо в близости ярда.
Второй пациент подсчитывал моменты также полно страстного желания ждал вечер для того чтобы прийти; он нетерпеливо интересовал когда он причалил бы auspicious моментам вечера когда чей друг разговаривал бы с им о снаружи… Те часы использовали одушевить его sprit и дарить ему желание и упование на жизнь. Он полно наслаждался его другом talk about что-нибыдь случилось вне комнаты.

Иметь talk about снаружи был реально exciting для второго пациента; согласно словам сидя персоны, был широкий славн-смотря сад который имел по-разному виды цветастых валов, и были заполнены с цветками и good-looking травы, красивейшее река пропускали через сад; шлюпки двигали здесь и там, дети играли; некоторые из их играли внутреннюю воду нажимая и вытягивая и делая шумы, и их голос нарисовал внимание людей. Была персона фотографируя детей и играя с ими. Некоторые группы в составе милые женщины гуляли в выстилки внутри сада; некоторое удерживание их младенцы и некоторые держа руки их супругов и друзей, гуляло плечом. Их хохот смог дать жизнь к людям смерти если они смогли услышать их! Были некоторые группы в составе молодые люди сидя под холодной тенью валов… голубое, котор небо похвалялось для ее покрывало вселенный и защищало их от горячего солнца.
В этой дороге, пациенты были многодельны делить ощупываниями; одно из их иллюстрировало каждую вещь и второе одно перечисляло к ему. Заразите, слова смогли anoint второй пациент и управить его сердце, слова постепенно возрождали затемненные желания и упования вторых персоны и его весьма наслаждались словами слуха о природе и своей красотке….

Один день, сидя друг начал talk about парад, он выражал как воины exhibiting их сила населить, даже грубый второй один был неспособен увидеть место и услышать звук государственного гимна, но он был умственно чувствующ и воспринимающ случай к глубине его сердца и наслаждающся им very well.
Много ых дни и неделей и оба пациента чувствовали удобными друг с другом. Один день как обычная нюна come into их комната, она проверила первого пациента и увидела что пациент который закрыл к окну, умер, его страсть летела и он оставил этот мир, но его друг имел не известно это до тех пор пока он не услышать голос нюни говоря на телефоне к директору стационара и сообщая он персоны смерти и прося он направление. Понимающ это, он реально чувствовал осадка сотрястинная и войлок!!

Когда он нашел целесообразную возможность, он спросил, что нюна перенесла его к кровати его друга и она признавала его запрос. На кровати его друга, он ждал вечер. Он заплакал too much когда он вспомнил ранее вечеры с его закрытым другом. Хотя он попытал сидеть вверх на его кровати для того чтобы увидеть happing снаружи и отпраздновать прошло вечеры, он не смог сделать так. Он возлеубежал на стене, и повернул его сторону вокруг к окну для того чтобы увидеть случалось снаружи!

Он не увидел ничего, он смотрел снова, после того как он закрын и после того как он раскрын его глаза много времен, но ничего появилось к ему! Он как раз увидел стену и окно стационара было открыто к ярду стационара!! Он был удивлен о он видел, он интересовал где сад был! Где было река и где была динамическая жизнь была там раньше?!? Он вызвал нюню и спросил ей если было любые сад или река, то, она сказал что было ничего без стены. Это было таким же окном через его друг смотрел снаружи, но теперь он смог не увидеть ничего снаружи! Нюна спросила о причине сярприза пациента и он проронил рассказ его друга. Слышащ рассказ, нюна стала удивлянной и интересовала тем даже если первый пациент был слеп, он не смогла даже увидеть окно, как и почему после того как я имел он сказал такие слова для его друга?!
«Конец»

Distributie van hoop
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Distributie van hoop
Vertaald door:
Aminullah „Adel“
aminwardak@gmail.com wordt

het gezegd dat wegens een dodelijke ziekte twee de patiënten in het ziekenhuis, hun nachten en dagen overgingen. Zij leden aan de zelfde ziekte. Één van hen werd toegestaan om omhoog enkel voor een uur op zijn bed te zitten; enerzijds, was hij gelukkig genoeg omdat zijn bed aan het enige venster in de ruimte werd gesloten waardoor hij kant kon uit zien. De tweede patiënt kon zijn bed zelfs voor een ogenblik rechtdoor zitten niet, zodat lag hij op zijn bed kijkend enkel een deel van het plafond op zijn hoofd. Hoewel zij niet elkaar konden zien, zij hadden altijd taaie besprekingen en vriendschappelijke besprekingen. Door passage van tijd, maakten dergelijke vriendschappelijke en ononderbroken besprekingen tot hen gesloten vrienden. Zij lagen bij hun bedden mooi en vriendschappelijk spreken over hun pasts; kinderjaren, jonge kap en hun families. Aldus, herinnerden zij aan hun afgelopen verhalen, gebeurtenissen en wat zij hadden gezien, hared en ervoer.

Elke avond, gebruikte de eerste patiënt om zijn bed rechtdoor te zitten en buiten door het enige venster te kijken het waarvan geluk hem had verleend. Hij bekeek om het even wat die in de nabijheid van de werf zichtbaar was.
De tweede patiënt die de ogenblikken telde wachtte ook ongeduldig op de komende avond; hij was impatiently benieuwd wanneer hij de gunstige ogenblikken van de avond wanneer zou naderen wiens vriend met hem over buitenkant… zou spreken Die uren die worden gebruikt om zijn sprit te animeren en hem de wens te verlenen en voor het leven te hopen. Hij genoot volledig van de besprekingen van zijn vriend over om het even wat die buiten de ruimte gebeurde.

Hebben van besprekingen over buitenkant was werkelijk opwekkend voor de tweede patiënt; volgens de woorden van de zittingspersoon, was er een brede mooie tuin die verschillende soorten kleurrijke bomen had, en werd gevuld met bloemen en de knappe grassen, een mooie rivier stroomden over de tuin; de boten bewogen zich hier en daar, speelden de kinderen; sommigen van hen speelden binnenwater dat en elkaar duwt trekt en lawaai maakt, en hun stem trok de aandacht van mensen. Er was een persoon die de kinderen fotografeert en met hen speelt. Sommige groepen mooie vrouwen liepen in de bestratingen binnen de tuin; sommigen die hun babys en sommige holdingshanden van hun echtgenoten en vrienden houden, liepen zouden moeten door schouder. Hun gelach kon het leven aan doodsmensen geven als zij hen konden horen! Er waren sommige groepen jonge mensen die onder de koele schaduw van bomen zitten… de blauwe hemel zich opschepte voor het het heelal behandelde en hen tegen de hete zon beschermde.
Op deze wijze, waren de patiënten bezig het delen van gevoel; één van hen illustreerde elk ding en tweede maakte van aan hem een lijst. Besmet, konden de woorden anoint de tweede patiënt en zijn hart regeren, deden herleven de woorden geleidelijk aan de verduisterde wensen en de hoop van de tweede persoon en hij genoot uiterst hoorzittings van woorden over aard en zijn schoonheid….

Één dag, begon de zittingsvriend sprekend over een parade, drukte hij uit hoe de militairen hun macht aan mensen hadden tentoongesteld, zelfs taai tweede kon de scène zien niet en het geluid van de nationale hymne horen, maar hij geestelijk voelde en nam de gebeurtenis aan de diepte van zijn hart waar en zeer goed genietend van het.
Vele dagen en weken gingen over en beide patiënten voelden comfortabel met elkaar. Één dag aangezien gebruikelijk kwam een verpleegster in hun ruimte, controleerde zij de eerste patiënt en de zaag dat de patiënt die aan venster werd gesloten, was gestorven, had zijn hartstocht gevlogen en hij had deze wereld verlaten, maar zijn vriend had dit niet gekend tot hij de stem van de verpleegster sprekend op de telefoon aan de directeur van het ziekenhuis en hoorde informerend hem over de doodspersoon en vragend hem om richting. Begrijpend dit, voelde hij werkelijk geschokt en gevoeld verstoord!!

Toen hij een geschikte kans vond, vroeg hij de verpleegster om hem naar het bed van zijn vriend te verplaatsen en zij keurde zijn verzoek goed. Voor het bed van zijn vriend, wachtte hij op de avond. Hij schreeuwde teveel toen hij vorige avonden met zijn gesloten vriend herinnerde. Hoewel hij op zijn bed probeerde omhoog zitten om te zien wat happing en buiten overgegaane avonden viert, kon hij niet dit doen. Hij deed leunen op de muur, en verandeerde zijn gezicht aan het venster om te zien wat buiten gebeurde!

Hij zag niets, opnieuw keek hij, gesloten en geopend zijn ogen vaak, maar niets verscheen aan hem! Hij zag enkel de muur van het ziekenhuis en het venster dat naar de werf van het ziekenhuis! open was! Hij werd verrast over wat zag hij, was hij benieuwd waar de tuin was! Waar was de rivier en waar was het dynamische leven voordien dat er?! waren? Hij riep de verpleegster en vroeg haar of waren er om het even welke tuin of rivier, zei zij dat er niets zonder muur waren. Dit was het zelfde venster waardoor zijn vriend buiten keek, maar nu kon hij niets buiten zien! De verpleegster vroeg over de reden van de verrassing van de patiënt en hij uitte het verhaal van zijn vriend. Horend het verhaal, werd de verpleegster verbaasd en was benieuwd dat alhoewel de eerste patiënt blind was geweest, hij niet het venster kon zelfs zien, hoe en waarom gehad hij dergelijke woorden voor zijn vriend? vertelde!
Het „eind“

توزيع الأمل
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
توزيع الأمل
يترجم جانبا:
[أمينولّه] "[أدل]"
[أمينوردكغميل.كم]

قلت هو أنّ بسبب مميتة مرض اثنان مريضات في مستشفى, كان مرّ هم ليال وأيام. هم كان عانوا من ال نفسه مرض. سمحت واحدة من هم كان أن يجلس فوق فقط لساعة على سريره; [أن ث ون هند], كان هو محظوظة بكفاية لأنّ سريره كان أغلقت إلى النافذة وحيدة في الغرفة من خلال أيّ هو استطاع رأيت خارجا جانب. كان الثاني مريضة يعجز أن يجلس [ستريغت ون] سريره حتّى لعزم, لذلك هو كان كذب على سريره فقط ينظر جزء من السقف على رأسه. رغم أنّ هم استطاع لم يرى بعضهم بعضا, هم دائما تلقّوا نقاشات متينة ومحادثات ودّيّة. بممر الوقت, هذا ودّيّة وجعلهم نقاشات مستمرّة أغلق صديقات. هم كان كذبوا إلى أسفل على هم أسرّة يتحدّث جميلة وودّيّة حول مواضهم; طفولة, غطاء شابّة وأسراتهم. لذلك, تذكّر هم قصصهم سابقة, حادثات وماذا هم كانوا قد رأوا, [هرد] واختبر.

كلّ مساء, المريضة أولى يستعمل أن يجلس [ستريغت ون] سريره ونظرت في الخارج من خلال النافذة وحيد الذي حظ كان قد استعمله. هو كان نظر في أيّ شيء أيّ كان مرئيّة في الفناء منطقة مجاورة.
انتظر الثاني مريضة الذي كان عدّ الأعزام كان أيضا بحماسة للمساء أن يأتي; تساءل هو كان [إيمبتينتلي] عندما هو قارب الأعزام ميمونة من المساء عندما الذي صديقة تحدّث مع ه حول خارج… أنّ استعمل ساعات أن يحيي [سبريت] ه ومنحته الرغبة وأمل لحياة. استمتع هو كان كلّيّا صديقته [تلك بووت] أيّ شيء أنّ حدث خارج الغرفة.

قد [تلك بووت] خارج كان حقّا مثيرة لالثاني مريضة; وفقا ل الكلمات من ال يجلس شخص, كان هناك يوسع [نيس-لووكينغ] حديقة أنّ تلقّى أنواع مختلفة من أشجار زاهية, وكان ملأت مع زهرات ويهيأ أعشاب, نهر جميلة كان تدفّقوا عبر الحديقة; تحرّك زوارق كان هنا وهناك, أطفال كان لعبوا; لعب بعض من هم كان ماء داخليّة يدفع ويسحب بعضهم بعضا ويجعل ضوضاء, وصوتهم سحب الناس إنتباه. هناك كان شخص يصوّر الأطفال ويلعب مع هم. مشى بعض مجموعة من نساء جميلة كان في الأرصفة في الحديقة; مشى بعض أرض مستأجرة أطفالهم وبعض يمسك أيادي من هم أزواج وصديقات, كان سوفت بكتف. ضحكهم استطاع أعطيت حياة إلى موت الناس إن هم استطاع سمعتهم! هناك كان بعض مجموعة من الناس شابّة يجلس تحت الخيالة باردة أشجار… ال [بلو سكي] كان تفاخربنفسي ل هو كان غطّى الكون وحمىهم من الشمس حارّة.
في هذا طريق, كان المريضات مشغولة يشارك أحاسيس; وضّح واحدة من هم كان كلّ شيء والثاني واحدة كان عدّد إلى ه. أعديت, الكلمة استطاع مسحت الثاني مريضة وحكمت قلبه, أنعش الكلمة كان تدريجيّا ال يعتّم أمنيات وأمل من الثاني شخص وهو كان جدّا استمتعوا جلسة استماع كلمة حول طبيعة وجماله….

واحدة يوم, بدأ ال يجلس صديقة [تلك بووت] إستعراض, هو كان عبّر عن كيف الجنديات تلقّى يكون عرضوا قوتهم أن يعمّروا, حتّى متينة الثاني واحدة كان يعجز أن يرى المشهد وسمعت الصوة من ال [نأيشنل نثم], غير أنّ هو كان [منتلّي] يشعر ويلاحظ الحادث إلى العمق من قلبه ويستمتع هو [فري ولّ].
كثير [فلت] أيام وأسابيع يمّرّ وكلا مريضات مريحة مع بعضهم بعضا. واحدة يوم كمعتادة [كم ينتو] ممرضة غرفتهم, هو فحص المريضة أولى ورأى أنّ المريضة الذي كان أغلقت إلى نافذة, كان قد مات, عاطفته طار وهو كان قد ترك هذا عالم, غير أنّ صديقته تلقّى لم يعرف هذا إلى أن هو سمع الممرضة صوة يتحدّث على الهاتف إلى المديرة من المستشفى ويعلمه من الموت شخص ويسأله لاتّجاه. يفهم هذا, [فلت] هو حقّا يصدم ولباد اضطراب!!

عندما أسّس هو فرصة مناسبة, هو سأل الممرضة أن يغيّره إلى صديقته سرير وهو قبل طلبه. على صديقته سرير, انتظر هو كان للمساء. هو صرخ كثيرا عندما تذكّر هو أمسيات سابقة مع ه ينفضّ صديقة. رغم أنّ هو حاول أن يجلس فوق على سريره أن يرى ماذا كان [هبّينغ] في الخارج وب احتفل مرّ أمسيات, هو استطاع لم يتمّ هكذا. هو رقد على الجدار, والتفت وجهه حوالي إلى النافذة [س س تو] رأيت ماذا كان حدث في الخارج!

هو رأى لاشيء, نظر هو ثانية, يغلق ويفتح خاصّتي يحدّق كثير أوقات, غير أنّ لاشيء ظهر إلى ه! هو فقط رأى المستشفى جدار والنافذة أيّ كان مفتوحة نحو المستشفى فناء!! هو كان فاجأت حول ماذا هو كان رأى, هو كان تساءل حيث الحديقة كان! أين كان النهر وأين كان الحياة حركيّة أيّ كان هناك من قبل?!? هو دعا الممرضة وسأله إن هناك كان أيّ حديقة أو نهر, هو قال أنّ كان هناك لاشيء دون جدار. هذا كان ال نفسه نافذة من خلال أيّ صديقته كان نظر في الخارج, غير أنّ الآن هو استطاع رأيت لاشيء في الخارج! سأل الممرضة حول السبب من المريضة مفاجأة وهو روّج القصة من صديقته. يسمع القصة, أصبح الممرضة يدهش وكان تساءل أنّ [إفن ثوو] المريضة أولى كان قد كان عمياء, هو استطاع لم حتّى رأيت النافذة, كيف ولما يتلقّى هو قال هذا كلمة لصديقته?!
"النهاية"